Deklaracja Paryska

Data: 20-03-2013

Deklaracja Paryska przyjęta przez Parlament Europejski w roku 2009.

DEKLARACJA PARYSKA – „UCZYNIENIE CHOROBY ALZHEIMERA PRIORYTETEM POLITYKI ZDROWOTNEJ W KRAJACH CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ” SPRAWIE PRIORYTETÓW  POLITYKI  ZDROWOTNEJ I SPOŁECZNEJ EUROPEJSKIEGO RUCHU ALZHEIMEROWSKIEGO

DEKLARACJA PRZYJĘTA PRZEZ Parlament Europejski w lutym 2009 r. nr.08/2008

 Organizacja Alzheimer Europe i jej organizacje członkowskie wzywają Unię Europejską, Światową Organizację Zdrowia, Radę Europy oraz rządy poszczególnych krajów do :

 - uznania choroby Alzheimera za główne wyzwanie dla zdrowia publicznego oraz tworzenie europejskich,      międzynarodowych i narodowych programów jej zwalczania,

 - do opublikowania raportu i rezolucji  Parlamentu Europejskiego na temat stanu opieki nad pacjentami z        otępieniem, leczenia i badań w Europie,

 - uznania choroby Alzheimera za poważny problem zdrowotny, w rozumieniu Artykułu 152 Traktatu                  Wspólnoty Europejskiej oraz do tworzenia  wspólnotowego programu dotyczącego choroby Alzheimera,

 - zbadania możliwości przeznaczenia funduszy dla Alzheimer Europe na cele związane z wymianą                  informacji i najlepszych doświadczeń pomiędzy organizacjami narodowymi,

 - spowodowania, aby problematyka otępień stała się obowiązkowym elementem programów kształcenia          lekarzy,

 - wspierania kampanii informacyjno-edukacyjnych skierowanych do szerokich odbiorców w celu ułatwienia      rozpoznawania objawów choroby Alzheimera,

 - kontynuowanie dostępności do istniejących sposobów leczenia w ramach narodowych systemów                    refundacji.

 - wspierania badań nad istniejącymi nierównościami w dostępie  do aktualnego leczenia choroby                    Alzheimera

 - wspomagania ogólnoeuropejskich badań nad przyczynami, prewencją i leczeniem choroby Alzheimera i      innych rodzajów otępień

 - zwiększenia nakładów na badania w tej dziedzinie oraz wspierania współpracy między ośrodkami                badawczymi na poziomie narodowym,

 - propagowania roli organizacji alzheimerowskich wśród personelu medycznego tak, aby osoby po                  rozpoznaniu u nich choroby, były informowane o tych organizacjach i usługach, jakie oferują,

 - uznania ważnej roli organizacji alzheimerowskich oraz do zapewnienia im należytego wsparcia                    finansowego,

 - zrozumienia ciężaru opieki rodzinnej nad osobami z otępieniem oraz wspierania rozwoju odpowiednich        usług opiekuńczych i odciążających opiekunów,

 - tworzenia i wspierania różnorodnych usług dla osób z otępieniem,

 - odpowiedniego wspierania osób z otępieniem oraz ich opiekunów w taki sposób, aby mogli korzystać z          dostępnych usług,

 - poszerzenia Otwartej Metody koordynacji o kwestię opieki paliatywnej oraz do wymiany najlepszych              praktyk na poziomie narodowym,

 - wzmocnienia procedur medycznych tak, aby zapewnić osobom z otępieniem odpowiednią informację o        diagnozie,

 - wymiany przykładów najlepszej praktyki w odniesieniu do narodowych systemów dotyczących roli                  prawnych opiekunów osób z otępieniem,

 - zapewnienia klarownych podstaw ustawowych umożliwiających opracowanie skutecznych rozwiązań w        dziedzinie wyrażania swej  woli za życia przy zachowaniu odpowiednich zabezpieczeń prawnych.